Patiënten met platinum-resistente ovariumkanker hebben over het algemeen een sombere prognose. De patiënten in deze studie waren reeds behandeld met bevacizumab en een taxaan. Het merendeel van de patiënten had minstens 1 behandeling gekregen in platinum-resistente setting en een voorgaande PARP inhibitor.
In de studie werden patiënten gerandomiseerd (1:1) naar Nab-Paclitaxel alleen of gecombineerd met Relacorilant. Toediening van Nab-Paclitaxel gebeurde in maandelijkse cycli van drie toedieningen gevolgd door een rustweek. Relacorilant werd ingenomen de dag voor, van en na de chemotherapie.
In deze studie werd gekozen voor toediening van Nab-Paclitaxel aangezien dit een albumine-gebonden vorm van Paclitaxel is. Hierdoor geeft deze behandeling minder kans op allergische reacties en is premedicatie onder de vorm van corticosteroïden niet vereist. Aangezien Relacorilant een antagonist is van de glucocorticoïd receptor is het essentieel om toediening van corticosteroïden te vermijden om interferentie te voorkomen.
De interim analyse van de studie toonde een verbetering van de progressievrije overleving (5.52 versus 6.54 maanden) en de overall survival (11.50 versus 15.97 maanden). Hiermee worden de resultaten van een eerdere fase 2 studie, waarbij er een verbetering gezien werd van de progressievrije overleving van 3.8 naar 5.6 maanden, bevestigd.
De meest geziene bijwerkingen bij de combinatie van Nab-Paclitaxel en Relacorilant zijn neutropenie, anemie, fatigue en nausea. De combinatie van beide producten heeft een gelijkaardig veiligheidsprofiel in vergelijking met Nab-Paclitaxel alleen.
Relacorilant combineren met Nab-Paclitaxel toont een verbetering van de progressievrije overleving in patiënten met platinum-resistente eierstokkanker ten opzichte van wekelijkse monotherapie met een taxaan. Door het klinisch significante verschil in zowel progressievrije als algemene overleving wordt het mogelijke belang van Relacorilant toe te voegen aan Nab-Paclitaxel benadrukt.